Abbas Kiyarüstemi'nin yönettiği 1994 yapımı 'Through the Olive Trees' (Zire darakhatan zeyton), yönetmenin Koker üçlemesinin son halkasıdır. Film, bir önceki film 'And Life Goes On'daki (1992) yeni evli çifti canlandıran oyuncuların, kamera arkasındaki gerçek hayatlarını ve ilişkilerini mercek altına alır. Hüseyin, filmde karısını oynayan komşu kız Tahere'ye gerçek hayatta da âşıktır, ancak sosyal statü farkı ve Tahere'nin ailesinin itirazları bu aşkın önünde engel oluşturur.

Kiyarüstemi, sinema ile gerçeklik arasındaki ince çizgiyi ustalıkla sorgular. Film, bir film setinin yapım sürecini gösterirken, aynı zamanda oyuncuların kişisel hikâyelerini ve duygusal çatışmalarını samimi bir dille aktarır. Doğal oyunculuklar, özellikle başroldeki oyuncuların performansları, filmin dokunaklı ve inandırıcı olmasını sağlar. Yönetmenin minimalist ve gözlemci tarzı, İran'ın kırsal kesiminin sakin atmosferiyle mükemmel bir uyum içindedir.

'Through the Olive Trees', sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda direniş, umut ve sosyal normların bireyler üzerindeki etkisi üzerine düşündürücü bir eserdir. Uzun plan sekanslar ve doğal diyaloglarla ilerleyen film, izleyiciyi yavaş ama derinden etkileyen bir deneyime davet eder. İran sinemasının şiirsel ve insani yönünü merak edenler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Kiyarüstemi'nin benzersiz anlatımı ve Zeytin ağaçlarının gölgesinde filizlenen duygular, unutulmaz bir iz bırakır.