Ophelia (2018), William Shakespeare'in ölümsüz tragedyası Hamlet'i, baş karakterin sevgilisi Ophelia'nın bakış açısından yeniden yorumlayan cesur ve büyüleyici bir film. Yönetmen Claire McCarthy'nin imzasını taşıyan bu yapım, klasik hikayeyi feminist bir lensle ele alarak, genellikle arka planda kalan bir karakteri ön plana çıkarıyor. Daisy Ridley'in canlandırdığı Ophelia, sadece Hamlet'in (George MacKay) aşık olduğu naif bir genç kadın değil; zekası, gücü ve hayatta kalma içgüdüsüyle Danimarka sarayının tehlikeli entrikalarının ortasında kendi yolunu çizmeye çalışan karmaşık bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.

Film, görsel olarak son derece etkileyici. Kostümler ve set tasarımı, Orta Çağ atmosferini başarıyla yansıtırken, aynı zamanda masalsı ve büyülü bir hava katıyor. Naomi Watts'ın Kraliçe Gertrude'u (ve ikiz kardeşi Mechtild) oynadığı performans, hikayeye derinlik ve sürpriz katmanlar ekliyor. Ophelia'nın hikayesi, aşk, ihanet, iktidar hırsı ve delilik temalarını, orijinal metne sadık kalarak ama yepyeni bir perspektifle işliyor.

Ophelia izlemek, sadece tanıdık bir hikayeyi farklı bir açıdan görmek için değil, aynı zamanda güçlü kadın performansları ve lirik anlatımı için de kaçırılmaması gereken bir deneyim. Shakespeare uyarlamalarından hoşlanan izleyicilere hitap ettiği kadar, dönem dramları ve karakter odaklı hikayeler arayan herkese de hitap ediyor. 106 dakikalık bu film, sizi Danimarka sarayının süslü koridorlarına götürerek, klasik bir tragedyaya taze ve unutulmaz bir soluk getiriyor.