Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem türlerini harmanlayan unutulmaz bir İtalyan filmi. Film, İtalya'nın izole bir kırsalında, tütün baronesi Marchesa Alfonsina de Luna tarafından sömürülen bir köy topluluğunda geçiyor. Sonsuz iyilik ve saflığın simgesi olan genç köylü Lazzaro, bu düzenin tam kalbinde yer alır. Onun sınırsız iyi niyeti ve kölelik benzeri koşullara boyun eğişi, izleyiciyi derin bir şekilde düşündürür.

Filmin ilk yarısı, bu kapalı topluluğun gerçeküstü bir gerçeklikte var oluşunu resmederken, beklenmedik bir dönüşle Lazzaro'nun zamanda ve mekânda sıçrayarak modern İtalya'ya geçişine tanık oluruz. Bu geçiş, sömürü biçimlerinin nasıl dönüştüğüne ve insan doğasının değişmeyen yönlerine dair keskin bir alegori sunar. Adriano Tardiolo, ilk oyunculuk deneyiminde Lazzaro'yu olağanüstü bir naiflik ve dokunaklılıkla canlandırıyor. Nicoletta Braschi ise sömürücü barones rolüyle unutulmaz bir performans sergiliyor.

Rohrwacher'in yönetmenliği, filmi bir peri masalı ile sosyal eleştiri arasında gezinen, büyülü ve lirik bir esere dönüştürüyor. Görüntü yönetimi, köyün altın rengi tonları ile şehrin soğuk griliği arasındaki karşıtlıkla hikayeyi güçlendiriyor. Happy as Lazzaro, iyiliğin doğası, sınıf eşitsizliği, zamanın göreceliği ve insanlık durumu üzerine derinlemesine düşündüren, çok katmanlı bir başyapıt. Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo ödülünü alan bu film, izleyiciyi hem duygusal hem de entelektüel bir yolculuğa çıkarıyor. Farklı ve etkileyici bir sinema deneyimi arayan herkesin mutlaka izlemesi gereken, Türkçe altyazılı olarak keşfedilmeyi bekleyen bir hazine.